Hayatta tanıdığım en iyi psikologdu.

En kötü anımda bir cümlesiyle beni rahatlatır, derdimi unuttururdu.

Yanlışlarımızı düzelten, doğruları öğreten, en iyi öğretmendi.

Çok iyi bir ekonomistti.

Bir işçi maaşıyla 6 nüfuslu bir aileyi geçindirmeyi başarıyordu.

İletişim sihirbazıydı.

Bir bakışıyla ne demek istediğini anlatabilirdi.

Paylaşımcı, eli açık insandı.

Sofrası yerden kalkmaz, misafiri eksik olmazdı.

Dürüsttü, açık sözlüydü, mertti.

Merhametliydi, duygusaldı, sevecendi.

Bütün özelliklerini buraya yazsam, inanın sayfa yetmez.

O benim babamdı.

Bütün babalar çocukları için özeldir ya, benimki de öyleydi.

11 yıl önce kaybettim babamı.

Özlemi her geçen gün büyür içimde.

Bugün Babalar Günü…

Ellerinde çiçekler ve hediyelerle babalarına koşup elini öpecekler, göğsüne başını yaslayacaklar çok şanslı.

Benim gibi babasızlar içinse buruktur bugün.

Bize düşen bir Fatiha ve bir avuç gözyaşıdır.

Bir de anılar…

***

Dün ben bu satırları yazarken, Türk siyasetinin ‘Baba’sı Süleyman Demirel de ebediyete uğurlandı.

Düşündüm de; 91 yıllık ömründe, Babalar Günü’nü hep başkaları kutladı.

Fakat hiçbiri evladı değildi.

İnancımız odur ki; bugün, henüz 2 yaşındayken kaybettiği kızı Zengül ile ilk defa bir Babalar Günü’nde buluşacak.

Belki de en mutlu günü bugün olacak.

***

Bugün Babalar Günü.

Tüm babaların günü kutlu olsun.

Ölenlere rahmet, kalanlara sağlık ve mutluluk ve uzun ömürler diliyorum.

Kalın sağlıcakla…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×