Okulda mıydın?

-Evet…

-Derste miydin?

-Evet. Eve döndüm, yemek yiyecektim. Bomba düştü.

***

Doktor ilk müdahaleyi yapar…

***

-Pijamamı kesme, o daha yeni…

-Tamam canım, ayağını uzat…

-Amca kana bak.

-Önemli bir şey değil, korkma!

-Çok korkuyorum, ya yürüyemezsem?

-İyi olacaksın canım korkma. İlaç vereceğim sana, düzeleceksin.

***

-Annem bugünde sevinmişti.

-Neden?

-Bugün eve bir şey olmadan geldiğim için, sevinmişti. Çok mutlu olduk diye mi oldu bu?

-Canım inşallah yürüyeceksin, bir şeyin kalmayacak.

-Allah seni amacına ulaştırmasın Beşşar! İnşaallah ölürsün.

***

Bu diyalog, Suriye’de bombalı saldırı sonucu yüzü gözü kan içinde kalan ve ayağından yaralanan minik bir kız çocuğu ile onu tedavi eden doktor arasında geçiyor.

Okurken bile, insanın ciğeri kopuyor.

***

Vermem gereken mesaja gelince muhterem;

***

İster otopsi yap, ister balistik incele, savaşın yarattığı mağduriyet ve acı, hep aynı gam teli üzerindendir.

Yağmur gibi topraklarını terk etmek zorunda kalan insanlar,

Ve başka coğrafyaların çamuru olanlar…

***

Biz çatımıza düşmeyen bombanın ahkâmını keserken, birileri evladının kolu yerinde mi diye omzunu yokluyor.

Biz plajda şezlong kapma derdindeyken, birileri ölümün kursağına lokma diziyor…

***

“Ne yani, bizde gidip Suriye’de savaşalım mı?” dediğinizi duyar gibiyim.

Hayır!

Size sığınanlarla savaşmayın yeter.

***

Aşağılamayın,

Hor görmeyin,

Eziyet etmeyin…

***

Vatandaşlık verilmesine gösterdiğiniz haklı tepki hakkınızdır,

Ancak bu tepki üzerinden sırf nefret söylemleri türetmek için harcadığınız çaba, abesle iştigaldir.

Bilmem anlatabildim mi?

Eyvallah!

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Karadenizinsesi.com