Sosyal bir varlık olan insanın kalabalıklar içerisinde yaşaması onun yalnız olmadığı anlamına gelmez. Bedenlerimizin birbirine yakın olması, ruhlarımızın da yakın olduğunu kanıtlamaz. Karşımızdaki insanla konuşurken bile yalnız olduğumuzu hissetmek son derece olağan bir durumdur.

İnsan çevresinde veya yanında başka insanlar bulunmadığı için değil, kendini anlatamadığı,savunduğu fikirlerin bir karşılık bulmadığı zamanlarda kendini yalnız hisseder. Sizin için çok önemli olan bir düşüncenin sokaktaki insanlarda bir karşılığının olmaması insanı hem küstürür hem de yalnızlaştırır.

Sokrates eski Yunan’da putları inkar etti. Sokaklarda tek başına dolaşan bu yalnız adam yüreğinde ve beyninde kopan fırtınaları dindirmek için insanları aydınlatmak ve uyarmak istiyordu. Ama o anlaşılamadı etrafındaki insanlar tarafından. Onu zehirleyerek ölüme mahkum ettiklerinde yalnızdı. Yalnızlığı çevresini ve çağını aşan fikirlerin sahibi olmasındandı.” Zalimler seni ölüme mahkum ettiler” dediklerinde o da “tabiat da onları” diye cevap verecekti.

Sıradan insan yalanla yaşamaya kolayca alışır. Özellikle de çevresindeki herkes benzer şekilde yaşıyorsa. Bu yalanlara, sahte gülüşlere, ikiyüzlülüklere tahammül edemeyen insanın yapacağı şey ya herkes gibi olmak ya da kendi dünyasına dönüp yalnızlığı seçmektir.

Aslında her insan kimsesiz bir kainattır. Sırları çözülemeyen, keşfedilemeyen, yasaları tam olarak belirlenemeyen gizemli bir kainat. Bu kainatın ne büyük iniş-çıkışları, ne korkunç uçurumları, ne muhteşem hazları ve tatları vardır. Ama bütün bunlara rağmen yalnızdır insan. Onun her eylemi, her düşüncesi, her hayali bu uçsuz bucaksız kainat ortasındaki yalnızlığını unutmaya yöneliktir. “Unutan iyileşir” der Nıetzche. Sartre, geçmişe inancını yitiren, korkunç bir yalnızlık yaşayan insan tipinin felsefesini ve edebiyatını boş yere yapmamıştır.

Bence yalnızlık aydınlanmaktır. Kişinin ruhunda yanan ışığın peşinden yürümesidir. Belki de sıradan olanı aşmanın bir yoludur. Geleneksel olandan kurtulup kendi aklının gücünü keşfetmektir. Sorular soruyorsanız yalnızsınız demektir: Niçin bu dünyadayım, hayatın bir amacı var mı? Bu ve benzeri soruların cevaplarını arayan insan da yalnızdır. Bu sorulara tatmin edici cevapları, kahvehanede, markette veya sokakta bulamazsınız. Bu soruların cevapları insanın kendi içine yapacağı yolculuklarda gizlidir. Nıetzche “Issız ve yorucu dorukları sevenlerin kanatları olmalıdır” der. Büyük düşüncelerin, büyük davaların arkasından gidiyorsanız eğer yalnızlığı da kabul etmek zorundasınız.

Unutmayalım zirveler ıssızdır, zirveler sessizdir, zirveler yalnızdır. Ama olsun, zirveler ışığa yakındır, gerçeğe yakındır, Allah’a yakındır...

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
<strong>Dikkat!</strong> Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.