“Eski tas, eski hamam” örneğine denk düşmek hiç hoş bir durum deyil. “Etliye-sütlüye karışmamak” alışkanlığının yarattığı sonuçtur “eski tas, eski hamam” durumu.

Başlangıçta umutla yakılan yeşil ışıktan yararlanarak hayal hanelerini zengin tutanların “sukut-i hayal” durumu hiç iç açıcı olmuyor sonuçta.

Yeis… Karamsarlık… Umutsuzluk… Çaresizlik durumu.

Çünkü,”umut dağları”nıza karakış karı yağmıştır. Anlayışlar buz tutmuştur.

Önünüze labirentler, barikatlar, setler, cümle zorluklar çıkmış/çıkarılmıştır. “İyi niyet” gösterilerinizin de suiistimal edildiğini görseniz de ortada sizi anlayacak, derdinize merhem olacak bir kişi de kalmamıştır ne yazık ki...

Çünkü, bir gizli güç sizi yalnızlığa doğru itmiş değil, etrafınızı boşaltarak sizi yalnız bırakmıştır.

***

Yaşadığınız kentin insanıyla frekans ayarsızlığınız ise; başlı başına bir talihsizliği olur bu durumdaki sanatçının. Sonuçta paylaşılacak/ çözümlenecek nice soru ve sorunun “harami/ eşkıya” gibi önünüze dikilmiş olması da ayrı bir talihsizliktir sizin için.

Kent insanının her alanda gelişecek kişilik yetileri işte böyle ortamlarda güve yeniği gibi olur. Ne denli cabalar/çırpınırsanız sizin bu eyleminizi anlayacak erdemde kişi bulamazsınız.

“ Yalnızlık abidesi”nin kaidesi üzerindeki yeriniz bekler sizi.

***

Kültürel/sanatsal eyleminizin karşılığı olacak ilginin esirgenmesi bir yana bu çabanızın hor görülmesi, aşağılanması ciğerinizi/yüreğinizi yakar ama derdinizi anlayacak kişi ya da kurum göremezsiniz etrafınızda.

Çünkü siz küçük bir kentin, mühürsüz muhtarlığına soyunmuşsunuz.

Sanatçının bedensel ve de ruhsal yalnızlığını giderecek bir ilginin azaldığını ne yazık ki yaşıyoruz. Yeri geldiğinde Trabzon için tarih, kültür/sanat, spor, ticaret kenti değerlenmesi yaparız da sonuçta bu savımızın, bir özlem olduğunu görürüz hep üzülerek.

Trabzon’un öyle ya da böyle olması… Bu kentin güzel kimlikleri nerede? Şimdilerde sanatçısına ilgisini esirgeyen, karşısına alan kurum ve kuruluşları var Trabzon’un ne yazık ki.

Mazinin kültür/sanat, ticaret, turizm, spor vb. zengin etkinlikleri tarih oldu. “Günü kurtarma” anlayışı’na sığınanların kısır kültür/sanat anlayışı egemen şimdi. Arabesk heyecanlarla kendi kendine tatmin olma beceriksizliğinin kör kuyusuna düşüldüğü görülemiyor, nedense.

***

Trabzon kültür/sanat kentidir, güzel de, hani, nerede ilgisizlik yağmurunda ıslanan sanatçıya şemsiye uzatan eller?

Trabzon, sanatçısını unutan bir kent kimliğini kazandı maalesef. Sanatçıları bu yalnızlık ortamından kurtulmak için başka başka kentlere göç ediyor, üzüntüler içinde.

Gözü aydın olsun ilgisiz kalanların.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
<strong>Dikkat!</strong> Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.