Mersin İdmanyurdu ve Lokeren maçlarında sahaya çıkan kadroların ardından Gaziantepspor maçındaki ilk 11’i analiz etmek birhayli yorucuydu desem abartılı olmaz sanırım.

Lokeren karşısında 8 yabancı ile oynayan Trabzonspor’un ligde 5 yabancıya düşecek olmasından dolayı yapılan değişiklikleri anlayabilirim de Mersin ve Avrupa maçının yıldız ismi Mehmet Ekici’nin 18 kişilik kadroda yer almamasının en mantıklı açıklaması sakatlık olabilirdi ama böyle bir durum da söz konusu değildi.

Lokeren karşısındaki etkili futbolun ana nedeni olan ofansif oyunculardan kurulu kadrodan bu kadar defansif bir kadro çıkarmayı nasıl başardı Halilhodzic gerçekten merak ediyorum.

Cardozo, Waris ve Mehmet Ekici’siz 11’in hücumda etkili olabileceğini beklenemez.

Yatabare’yi oynatmak mantıklı bir tercih, Belkalem de alternatifsizlikten dolayı mecburen kadroda yer buldu diyebiliriz de Medjani neden hiç kesilmez bu takımdan. Dokunulmazlığı mı var bu oyuncunun?

Bordo-Mavili takım defansif bir kadro ile sahaya çıkmasına rağmen kanayan yara gibi duran soldan gelen bütün Gaziantepspor atakları yürekleri ağızlara getirdiği. Goller de bu kanattan gerçekleştirilen organizasyonlardan geldi.

Belkalem, Mustafa ve Belkalem’in savunmadaki aksayan görüntüsü de Gaziantepspor’un etkinliğine büyük katkı sağladı.

Skor 2-0 olduktan sonra akıllarını yavaş yavaş başlarına alsalar da Trabzonsporlu futbolcular sahada bir türlü üstünlüğü ele alamadılar.

Trabzonspor dün acemice goller yerken, şans golleri buldu ve 90+3. Dakikadaki golle beraberliği kurtardı.

Dün akşam bir kez daha gördüm ki Trabzonspor’un en büyük rakibi Teknik Direktör Vahid Halilhodzic.

Onca hazırlık maçı oynamışsın, 7 lig, 3 da Avrupa maçına çıkmışsın ama hala takımın iskeleti yok.

Hiçbir maça takım şu kadro ile çıkar diyemiyoruz.

 Bir takımın iskeleti ile bu kadar oynarsan ancak şans eseri galip gelebilirsin.

 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Karadenizinsesi.com